Վաղուց չէի գրել: Գրելու առիթներ շատ կային, բայց ինչ-որ բան չէր լրանում, որ նստեի ու գրեի: Շա՜տ-շա՜տ բաներ էլ ուղղակի չէի ուզում կիսել: Ուզում էի, որ միայն իմը լինեն դրանք, միայն ես հիշեմ այն երջանիկ պահերը, որ ապրեցի, որ նվիրեցին:
Այսօր էլ առանձնապես գրելու բան չունեի, բայց...
Երբ հիվանդ եմ լինում, ուզում եմ ինչ-որ հաճելի բանով ինձ ցրել: Իսկ այս դեպքում մտքերը քո մասին արդեն իսկ ամենալավ հաբերից էլ բուժիչ են:
No comments:
Post a Comment