Կիրակի էր. հանգստյան օր, շաբաթվա կիսատ մնացած գործերի ավարտման օր:
Ինձ համար բացի կիսատ գործերից նաև նոր նախաձեռնությունների օր, սկսող շաբաթվա պլանավորում:
Այս կիրակին այդպես չէր, մի քիչ տարբեր, մի քիչ սովորական:
Իմ բազում գործերին խառնվել էին քո մասին մտքերը, կարոտիս ելևէջները, ձմեռային սառության մեջ ձեռքերիդ ջերմությանը ձգտող ձեռներիս նվվոցն ու ժպիտս:
Գործերիս մի մասը մնաց՝ չնայած դեռ կանեմ հաստատ:
Բայց այսօր ԴՈՒ էիր իմ օրը, իմ գործերը, իմ ժպիտը:
Հ.Գ. Հուսով եմ մի քանի տող գրելուց հետո կկարողանամ վերջապես անցնել ինքնազարգացման գործին:
Դե, իհարկե կիտրոնով տաք թեյ խմելուց հետո: Չնայած, հիմա հիվանդ մնալը մի քիչ հաճելի է. հոգատարությունդ հաճելի է: :)
No comments:
Post a Comment